کارنامه نويسنده    پيامهای نوين    پرسش و پاسخ    کتابها    داستان-شعر-مقاله-ترجمه    تالار گفتگو    بخش دانمارکی    برگ نخست   

عنوان:                              
پرسش شما:
نام:       ای.ميل / وب لاگ / وب سايت:
* * *

   اسم مصدر 12-01-2006 پنجشنبه ۲۲ دی ۱۳۸۴  


پرسش:

در فارسی اسم مصدر چگونه ساخته ميشود؟

پاسخ:

درود ای دوست بی نام و نشان. در اینجا از مقدمه فرهنگ یک جلدی فارسی عمید با عنوان "دستور زبان فارسی" درباره اسم مصدر نقل قول می کنم تا شما متوجه شوید که به چه راحتی می توان پاسخ پرسش خود را با کمی حوصله و کتاب خواندن دریافت کرد:

اسم مصدر – اسم مصدر آنست که حاصل معنی مصدر را برساند و بر چند قسم است:

1. مصدر شینی و آن کلمه ای است که در آخر آن شین ساکن ملحق می شود مثل: آموزش، آسایش، بخشش، پرورش، پرسش، پژوهش.
2. اسم مصدر که به «الف» و «ر» ختم می شود مثل: گفتار، کردار، دیدار، رفتار، کشتار.
3. اسم مصدر که به «ی» ختم می شود مثل: خستگی، آسودگی، تشنگی، زندگی.
4. اسم مصدر که بر وزنِ ماضیِ مفرد می آید مثل: گذشت، نشست، برداشت، کاشت، خرید، که مصدر مرخم نیز گفته شده.
5. اسم مصدر که از ضعیفه ی مفردِ امرِ حاضر یا از اصول افعال «یعنی کلمه ای که با آن مصدر ساخته می شود» گرفته شده مثل رم، هراس، خرام، خراش، پسند، که مصدرهای رمیدن، هراسیدن، خرامیدن، خراشیدن، پسندیدن، از آنها ساخته شده.

اسم مصدر قیاسی نیست و نمی توان از تمام مصدرها اسم مصدر ساخت ومثلاً از مصدر خواندن خوانش درست کرد.

کتاب بخوانید!
آرش