کارنامه نويسنده    پيامهای نوين    پرسش و پاسخ    کتابها    داستان-شعر-مقاله-ترجمه    تالار گفتگو    بخش دانمارکی    برگ نخست   

  شعری از دوستم علی طبيب زاده 23-11-2006 پنجشنبه ۲ آذر ۱۳۸۵  
 

"وبلاگی"  به جمعه رفت

24 -2-2005

 

 Ali Tabibzadeh

 لس آنجلس- علی طبـیب زاده   alirezatabibzadeh@yahoo.dk

 

 

سید خندان

قلهک       

ناصر خسرو 

خانی آباد    

سید اسمائیل  

جلو دانشگاه

تهران

شیراز

تبریز

اصفهان ...

چه تفاوت دارد؟

 

"وب لاگی" دست و پا می زند، آنجا !  

                                                  زبان بریده

 

 

پهلوی آسفالت شکافته          

رگه های صدا،

                      تیر باران می شوند        

 

 

پیچ ِ طناب ها باز،

                         به دست ِ باد  

در رقص  سایه ی اجساد

                                بر پیکر درختان چنار      

 

 

شکلک های بغض اما 

                            چه شب مانده 

 

 

 

آدمک ها ی بی هدف  بوق می زنند         

راه بندان  هنوز لعنتی ست

راه، بند است،

                     بند !

 

دختری دوازده ساله

                       بلند می شود         

آنقدر بلند،             

به بلندای وجدان ها

 

کناره ی پیاده رو

روی پیشخوان ِ" کتابفروشی هدایت"       

روزنامه ها کم می شوند                     

کتاب ها دستکاری

و باقی مانده ها،

                      چرک،

                                له ،

خالی نمی شوند

                      اما

 

 

وب- لاگ ها، یکی پس از دیگری

                                           به جمعه می روند

        

 

 

بوی مواد منفجره می آید              

بوی عراق                   

بوی گرسنگی

بوی اِشغال

بوی آشغال

بوی بی تفاوتی

و بوی آتش در رحِم ِ خاکستر،

 

وب- لاگ ها، یکی پس از دیگری

                                           به جمعه می روند

 

 

راستی کجا  می رویم؟               

                             آرام تر!      

 

صدای پچ پچ ِ ساز ها می آید

صدای تایپ

و صدای رسای خشونت

                                پشت درهای بسته

 

 

دست ها بالا!

لمس ِ " کیبورد " ممنوع!                 

اصلن، لمس ممنوع!

 

 

آقای بیست و دو بهمن!             

لطفن فیلتر هوا ، نفت و سایت ما را عوض کنید!

که

      هوای مان نیست!           

نفت مان بوی نان می دهد

نان مان بوی نفت 

 و" سایت "ها یمان

                             زیاد وراجی می کنند!

 

 

آقای "بهمن"!           

لطفن یک زلزله درست کنید          

که بیست و دو ، کاما ، بیست و دو صدم ِ ریشتر زورش باشد

و متولد بهمن ماه باشد

 

که بتواند

               مقطوع النسل کند          

حواس ها را پرت کند        

گیج کند

سخنرانی کند             

و بتواند یک دکّه ی نفت فروشی را         

به تنهایی بچرخاند

 

 

 

ماهیچه های سرد پتک به خواب

و برق شلاقی،              

               زیر نور ماه

چشم را می زند

 

قطره ای دیگر از جنون می چکد،

بر باریکه ی این آمد و شد   

 

درز ِ درها اما

                  کمی باز است          

 

قلندران

          لای پوستین های نموک         

با سبیل های زرد،          

 دست های آشفته

و پاهای کج،          

 پهلو گرفته ،                      

                  کنار ناتوانی

 

 

راستی کجا  می رویم؟               

                            آرام تر!      

 

بوی "حشیش" می آید!              

تا سقف بی حوصله گی

 

یک تف  بر سنگفرش عراقی نشین شمیران می چسبد

کلید کاغذی ی حل معّما  ،               

میان تف می رقصد                  

"وب لاگی" دیگر به جمعه می رود.          

 

 

خانم ها، آقایان،

به دنبال گشودن این درِ ِ سیاه نباشید!

آخر

      شما خود، از جنس سیاه هستید!

 

رمز ورود،   

کلید ِ سپید

در دست کودکان است

شما لطفن تلاش سّنتی نکنید!

 

Copy right 2005

 
 نوشته شد توسط آرش شريف زاده عبدی در تاريخ پنجشنبه ۲ آذر ۱۳۸۵ پيام دوستان ( 1 )