بازگشت به صفحه پيش

 

 

 

کدخدا

عشق

کدبانو

(مجموعه شعر)

1382- 1380

 

 

 

 

 

 

سرودة

آرش شريف زاده عبدی

کپنهاگ – دانمارک

 

 

 

 

 

 

کدخدا - عشـــــــــــــــــــــــق - کدبانو

(مجموعه شعر)

 

سرودة:

آرش شريف زاده عبدی

طرح و اجرای جلد (ياخته): از سراينده

e-mail: arash123dk@yahoo.dk

ناشر: سراينده

چاپ اول: 1382 کپنهاگ

 

شابک: 0-0-989699-87

ISBN: 87-989699-0-0

 

 

 

 

 

 

 

تقديم

به همسرم

تَنيا

 

 

 

 

 

 

 

  يادداشت/ ح. آلفونه

کدخدا-عشق-کدبانو شعری است عرفانی که سرايندة آن تلاش دارد تا پيوندی بين افکار مذهبی سامی و ديد زمينی عمر خيام ايجاد کند. گرچه زبان سراينده برای انتقال معانی از رسايي بر خوردار نيست تا آنجا که پيش مي آيد که گاهی شعری مفهوم خود را از دست می دهد و به وجود يک شارح نياز مي افتد. در پاره ای از مواقع سراينده عمداً واژه ای را بکار می گيرد در حالی که معنای ديگری از آن را می طلبد چنان که مثلاً از واژة «عشاق» معنای «به شدت عاشق بودن» را بيرون مي کشد:  «و فرهاد بس به شيرين بود عشاق»

و يا با بازی با واژه ها نيز معانی مورد نظر خود را اعلام می کند:  «يادِ فر, فريادِ فر, فريادِ فر     بادِ سر, سر بادِ سر, سر بادِ سر»

با اين توجه که واژة «فر» همان واژة «فره» است.

      و يا «آی» شعری است معمايي.

      ساختار شعری کار بر اساس شمارش هجاها صورت گرفته, و بصورت مثنوی قافيه دار شده است, وزن و بحر از پيش اعلام شده ای را تعقيب نمی کند.

      شايد برای درک شعرهای اين کتاب بهتر باشد نخست کتاب «شناخت شاهنامه» (نوشته آ. ش. عبدی) خوانده شود, چرا که چنين به نظر می رسد که سراينده مصمم است تا در کارهايش تنها يک سيستم فکری را بيان کند که اين فکر و عقيده شامل بينشهای عرفانی-گنوسی متأثر از سيستم فکری حروفی و قبالايی است.

      به نظر من, سی شعری که در اين کتاب بصورت جدا جدا آورده شده, از نظر مضمون از آغاز تا انتها يک شعر بيشتر نيست, که از «کشش» می گويد, کششی که در اثر جدايی به وجود آمده است. شعر «غزال» بهترين نمونه است.

      لازم است بگويم که موضوع مطرح شده در اين شعر بلند را نمی توان با يک بار خواندن دريافت, بويژه که از همان آغاز نيز نسبت به کار ديد انتقادی داشت. اين کار را بايد چند بار خواند, زير و بم و رگ و ريشة واژه ها را به هم پيوند زد تا به دريافت رسيد. و اين انجام شدنی نيست مگر رها شده در آرامش, با تحمل و با تأمل ...

      اما در زمينة فکری شعر, بايد بگويم اگر چه اين شعر بلند شاعرانه ای نيست اما شعر متفکری است بر اساس ساختارهای اساطيری که ارتباط مستقيم با اين نوع تفکر دارد, و می توان گفت حتی با آن آميخته نيز شده است, و با بازگشت به   افسانه های ايرانی-سامی, زن, گر چه نقش نگهدارنده را دارد اما در عين حال خود مسبب اصلی "سازندگی در مرد است".

 

اين کتاب نخستين مجموعه شعری است که آرش شريف زاده عبدی منتشر می کند, اميد آنکه کارهای بيشتر و مهمتری از او به دست بگيريم.

 

 

 

 

 

 

 

فهرست

 

عشق (ديباچه)......................................................................9

آی....................................................................................10

به نام او.............................................................................13

يار.....................................................................................14

ديوانه................................................................................15

خور-ماه............................................................................16

بيخانگی............................................................................18

ايزدبانو..............................................................................19

جدايی...............................................................................20

سکوت............................................................................. 21

نور يلدا.............................................................................22

غزال.................................................................................23

آمده ام...............................................................................24

بهار...................................................................................25

داستانِ باستان.....................................................................26

مادر..................................................................................28

ناهيد.................................................................................29

زِندان يا زَندان...................................................................30

مسافر................................................................................31

فرياد ................................................................................32

شنيدن کی بود مانند ديدن..................................................33

خواب...............................................................................34

دل....................................................................................35

پری...................................................................................36

آه.....................................................................................38

شکار.................................................................................39

به يارم...............................................................................40

نَنَم- بابام...........................................................................41

دور...................................................................................42

شهادت بده........................................................................43

از زمين تا هوا....................................................................44

ياقوت...............................................................................46

فر......................................................................................47

 

 

 

 

 

 

 

 

کدخدا-عشق-کدبانو                                                                                                       9

عشق

در

نخستين

نگاه وجود دارد.

عشق در نخستين نگاه شناخت است.

آدم و حوا ابتدا بصورت يك جسم آفريده

و سپس به يك مرد و يک زن منشعب شدند.

جستجوی يار بشرح اين انديشه، رسيدن به آن

نيمة از دست رفته است.

 

 

 

 

 

 

10                                                                                                     کدخدا-عشق-کدبانو

 

آی

 

آب و آتش آفريدند آمر و آمرَه را

اين امامت الهامست امر امارَهِ ما

 

بندگي, با بند بيرون بهشتي به ياد

پند و پنداشت, پيام، بر پر و پاي, پناه

 

تب تاريخ به تخت و تب تاريخ به تار

ثمر ثانوي ثقيل و ثنوي, ثواب

 

جام جان، جمع جمشيد جوان، جم شويد

چشم و چشمه، چرخ چيستاني چنان

 

حاجي از حجله به حج، حامي از حكم و حرم

خان و خانخانی ز خاك

 

داد و دريافت ز دانايي به در

ذوق ذاتي به ذهن و ذره ذره ذكور

 

رمل رمال به راه، رنج رنجيده روا

زن و زندان و زمين، زر و زندوست زياد

ژن ز ژرفا به ژي ژاله ژغند

 

سيب سحر و ساز سامر به سخن

شهوت از شاهي به شهرداري شتافت

 

صوفي صبح صبور، صاحب صور صفاء

ضامن ضُجرَت و ضَحكِ ضاحك و ضاحكه را

 

طاق طاغوتي به طبع طايفه، طرح طالب ز طلوع و ز طلا

ظافر از ظلم و ظهِير، ظاهر از ظهور ظهر

 

عطش عصر عشق، عامل علم و عمل

غافل از غصه و غُل، غرق و غايب و غلام

 

فر، فرا آوردة فرزانگي، فردْ فردْ فرماندهي

قفل قلاب ز قلب و قمر و قلعه و قوم

 

كامِ كارِ كدخدا، ز كدبانو كمال

گام گله، ز گهواره به گور و گِل و گَرد

 

لُجَّهِ لُختِ لب، لحن لبخند لطيف

مي و ميخانه، ملوك و ملكه، مهر مالك، مال ماه

 

نفَس ناب نبي، نام و نامه ز ناخدا نوين

وفق و وحدت و وجود، ز وراء و ز ولاء

 

هوش هوشنگ ز هنر، همت هادم ز هبوط

ياد يابنده ز ياقوت و ز يار، يادگار

 

 

 

 

 

 

 

 

 

کدخدا-عشق-کدبانو                                                                                                     13

 

به نام او

 

به نام خدای آنکه زاده شد

به ياد بزرگان و بنده شد

 

به نام خدای آنکه زاده شد

به ياد بزرگان و بنده شد

 

به نام خدای آنکه زاده شد

به ياد بزرگان و بنده شد

 

 

 

 

 

14                                                                                                     کدخدا-عشق-کدبانو

 

يار

 

شده از عشقِ به تو, ماجراها ديده ام

رانده از عشق به تو, خوابهايي ديده ام

 

در ره منجمد تنهايي را بگو

در ره خاك سياه زندگاني را بگو

 

رَه رُباي آب و آتش حكومت به جهان كرد

در ره حفظ پيمان جهاني حكومت كرد

 

 

 

 

 

کدخدا-عشق-کدبانو                                                                                                    15

 

ديوانه

 

عشق ديواني، تو ديوانة عشق

امر ديوك امر فرزانة عشق

 

ياد آن روزي كه ما در نقطه اي

جمع و جامد در فروغي جَسته اي

 

حال, او كِي عطشي در بر گماشت

عشق و بازي در عمل بر سر گذاشت

 

مرد و زن را خلايي در پيش بود

اي كه گفتند مرضي در پيش بود

 

عشق مرموز از كنار بنده اي

سر برآوردي  ز مهرِ دنده اي

 

آن كه ديوانه شد ز اين جداي

اوست ديوانة ديوبند صداي

 

 

 

 

 

16                                                                                                     کدخدا-عشق-کدبانو

 

خور-ماه

 

ببين اين عشق ما در آسمان را

فلک, خورشيد و ماه, يارانمان را

 

که هی شب روشن و روز هم سياه شد

يکی از آن دگر بی خانمان شد

 

طلای آسمان دنبال نقره

ز مشرق تا به مغرب راه رُفته

 

بتابيدا به او در راهِ يارش

که شبها هم از آن نور کرد ماهش

 

نشد بوسه زند زر هر چه جُسته

به روی خوشگل ماه خجسته

 

ز اين سرنوشت هر دو چو غمناک

خدايان نقشه ای ريختند بيمناک

 

که آنها همدگر را از ورائی

زنند بوسه به لب در دوره هايی

 

ز اين کار بس که کامل شد چرخش

به سوی يکدگر کردند گردش

 

 

 

 

 

 

 

 

 

18                                                                                                     کدخدا-عشق-کدبانو

 

بيخانگی

 

گر تو بيخانه شدی هيچ مگو

راز دل را به ديوانه مگو

سر به زير و دلت بدست دوست

جز نام يارت دگر هيچ مگو

 

 

 

 

 

کدخدا-عشق-کدبانو                                                                                                     19

 

ايزدبانو

 

اي جهان، من گفتنم از راهِ دور است، راهِ دور

به تو هي آخر بگفتم، عشق او است، عشق اوست

در جهانِ تك از او دوري مكن

در جهان, او پوست هست و خون و گوشت

گر كه گفتند از خداي آسمان

اما اين بانوي ما, وصلت ز اوست

 

 

 

 

 

20                                                                                                     کدخدا-عشق-کدبانو

 

جدايی

 

به هر كجا مي روي به همان آيي

جا به جا كه شوي رمز جاوداني

 

از الف و لام و ميم به الف آمد

روز و شب و شب و روز آمد

 

آن عالَم و اين عالَم هر كه ديد

با ساقي خود مزة جان را چشيد

 

از جدايي ها فرهنگ ساختند

در وراي يار جانها باختند

 

 

 

 

 

کدخدا-عشق-کدبانو                                                                                                     21

 

سکوت

 

کوچک صفتان که هی گويند: «سکوت!»

به هر در و ديواری هی کنند فوت

 

گويند که پختگی ز خاموشی بُوَد

گويند که جوانمردی است سکوت

 

اما...

 

بازی عشق از کلام بوده و هست

عالَم همه دانند و دانيم سکوت

 

اين نالة پر درد ندارد سدی

به آواز الهی نگويند سکوت

 

پس بگو از قلب و از دل, که نبود

چاره ای از بهر دنيای سکوت

 

 

 

 

 

 

 

 

22                                                                                                     کدخدا-عشق-کدبانو

 

نور يلدا

 

چو يلدا شدند اين شبهاي سياه

پس نباشد جز زر آن مهمان ما

 

 

 

 

 

کدخدا-عشق-کدبانو                                                                                                     23

 

غزال

 

مي و ساقي و يار آمد بيامد

غزالم از دل جنگل بيامد

گرفتم من چون او را بهرِ آغوش

زني از پوست و خوي اش بر در آمد

 

به من گفت: «اي تو عاشق, من منم من

تو من را از فلك آور در اين جمع

زنم بوسه در اين شب دست و پايت

شوم آخر كنيز خاك پايت»

 

گرفتم اين غزال ده بوسه كردم

گل نرگس را با ريشه كندم

 

 

 

 

24                                                                                                    کدخدا-عشق-کدبانو

 

آمده ام

 

شب، گل و بوي دل و

از وَرِ يار آمده ام

صبحْ سحر, آتش بسوزان

به جلا آمده ام

 

خانة او رمز مردان بهشت

از سياهي به طلا آمده ام

مثل باد سرخ صحراي نور

به خدا از نهرها, از نهر ها آمده ام

 

از ورای گرم تنهايي دوست

به فداي ناز نازان آمدم

از در و بي درباري جهان

مثل دانه از بهار آمده ام

 

 

 

 

 

کدخدا-عشق-کدبانو                                                                                                     25

 

بهار

 

بهار آمد بهار آمد

پری عشق باز آمد

 

فدا کن خود به شمشيرش

به ناز دل وَ زنجيرش

 

بمير از زهر آن ساقی

دگرباره پديد آيی

بهار سال نو آمد

تو همواره زمين آيی

 

مکن اين راز را دشوار

که افسانه در اين باشد

تو از عشقِ که می باکی؟

که اين خود شهرِ دين باشد

اين شعر در مجله فرهنگي هنري بخارا، شماره 35 به چاپ رسيده است

 

 

 

 

 

 

 

 

26                                                                                                     کدخدا-عشق-کدبانو

 

داستانِ باستان

 

چون آن سودا(به), سيا(وش) را عشق ورزيد

سيا از آن عمل ترسيد ترسيد

 

بگشت بيژن به دنبال منيژه

بسي از اين به آن در زد ويژه

 

و مجنون چون که ديوانة ليلی

برفت از اين جهان خام فعلی

 

و فرهاد بس به شيرين بود عشاق

به عهد خسروی کوه را مشتاق

 

زليخا هم بر يوسف برد دستی

به دنبالش همه ش يکتاپرستی

 

مشی هم از مشيانه جدا شد

کيو(مرث) از دست آن دو, پس گياه شد ...

 

... نگفتم قصة اين ويس و رامين

و يا صد ميکده, آن جام زرين

 

که شام گربه هم در دست موش است

دگر آدم به حوا خودفروش است

 

بجوی سرّ دگران هم در اين زير

منوچهر, زهره و ناهيد, اردشير

 

 

 

 

 

 

28                                                                                                     کدخدا-عشق-کدبانو

 

مادر

 

ما از كجا آمديم؟

از درون تو بود مادر

در زمين عشق بهشتي

ز آسمان بر زمين افتاديم

و در تو، اي مادر

اما تو از كجا آمدي

تو كه خود زميني، مادر

اگر تو خدايي

پس عشق من تو هستي، مادر

 

 

 

 

 

 

 

 

کدخدا-عشق-کدبانو                                                                                                     29

 

ناهيد

 

شبی ناهيد گفت ببخش مرا, گفتم:

 

تو را بخشيدن از کارهايمان نيست

خدا هست يا که نيست, افکارمان نيست

تو آن ياقوت محرابی و بس هيچ

به جز دنبال تو راه هايمان چيست؟

 

 

 

 

 

30                                                                                                     کدخدا-عشق-کدبانو

 

زِندان يا زَندان

 

اي ازل نقش جهان را كه بيانداخت روي؟

پرچم شام ازل را كه بيانداخت روي؟

كدخدا! آمده ام زير سيه ساية تو

بانوي عشق جهان را كه بيانداخت روي؟

 

من اگر آينه اي بر سبب روح بزرگ

من اگر خورَّة چشم پهلوانان بزرگ

پس منم عاشق اين سيه گندة ديو!

بنده و مجنون اين خاك بانوي بزرگ

 

 

 

 

 

 

کدخدا-عشق-کدبانو                                                                                                     31

 

مسافر

 

راه عشق تو هدف توست

آرزو در آن جهان نيست

مسافر! چرا در سفری؟

کار آن جهان با اين جهان نيست

يار تو در قلب توست

مال اينجا و آنجا نيست

حال تو در مهر توست

کار امروز و فردا نيست

 

فاعل و مفعول نيست

يارِ پشيمان نيست

داد غريبان نيست

 

 

 

 

 

 

 

 

32                                                                                                     کدخدا-عشق-کدبانو

 

فرياد

 

يادِ فَر باش به آن فريادت

يا که پَر باش و آن هم بادت

 

يادِ فر, فريادِ فر, فريادِ فر

بادِ سر, سر بادِ سر, سر بادِ سر

 

آفريد تا آفريد تا آفريد

آفريد آن فر جهان, همچون دريد

 

آز دل, فراز دل, فراز دل

ناز فرزانه دميد در راز گِل

 

اي فرياد و اي فرياد و اي داد

زنم اين نی به دنبال تو هی ياد

 

 

 

 

 

 

 

 

 

کدخدا-عشق-کدبانو                                                                                                     33

 

شنيدن کی بود مانند ديدن

 

تو از جام و هم از جم چون شنيدی

نديدی و نديدی و نديدی,

 

و از اشراق و اديان هم که گفتند

نديدی و نديدي و نديدند,

 

سکينه و خدا را ياد کردند

شنيدی و شنيدند و نديدند,

 

چون اين احوال و قال عاشقان را

نديدند, نچشيدند چون شنيدند

 

شنيدن کی بود مانند ديدن

سکينه ليک ببايد که چشيدن

 

 

 

 

 

34                                                                                                     کدخدا-عشق-کدبانو

 

خواب

 

انسان هيچ نيست بلکه خوابيست

به هر کار دست زند دنبال ياريست

ولی اول وَ آخر يار همان است

خدای تو که يکتا است همان است

 

اگر عاشق شدي اش, تو عروسی!

بَيوگ و دلبرش هستی ملوسی

 

وگر گويند و گويند او آنجاست

دروغست, بلکه اينجاست, بلکه اينجاست

 

 

 

 

 

 

کدخدا-عشق-کدبانو                                                                                                     35

 

دل

 

تو آن همسر زيبا و جواني

که من از سينه ات خوردم غذايی

و اين همسر که ديدم مادرم بود

چو مادر آن که ديدم خواهرم بود

 

و بوديم دور هم جمع يارانی

که هر يک با دل و دانش پژوهی

به دنبال هدفها گشته بوديم

در اين راه دست ز جانان شسته بوديم

 

در آن حالت که ديدم نقش ماهت

به آن گلْ ليله و موی سياهت

به الله ات که از يادم ربودی

تو آنها جملگی مانند خوابی,

 

و اين دفعه دگر رازم ربودی

مرا زندانی خاکت نمودی

 

 

 

 

 

36                                                                                                     کدخدا-عشق-کدبانو

 

پري

 

شبي آهِ جواني نازلم شد

سياهي و جدايي نازلم شد

 

بدنبال اثاث بر پا گشتم

ز اينها و ز آن نشان گشتم

 

كشيدم خطی دوار گردْ گردان

نشستم در ميان آن پريشان

 

زبانم به سخن آواز آمد

كه تا جاي بود پرواز آمد

 

گرفتم بر قلم شعري از او نام

و نامش آمد از فر و دل و بام

 

نشستم در كمانش هوش جويان

مهی پرجوش بديدم راز گويان

 

شد از نقشِ فراوان, اين مه و بو

پری پيدا وَ محو شد پرده با او

 

ز عشق ديدنش گريان و گويان:

«به پيشم اندرآی, افسانه گويان»

 

از آن نور سحر شد چشمم آرا

از اين پس هر شبي او را بيارا

 

 

 

 

 

 

 

 

38                                                                                                     کدخدا-عشق-کدبانو

 

آه

 

آه اي رنج بيان و زبان

آه اي مشك روان و نهان

آه اي نقش راهها

آه ای كبوترهای چاهها

آه, نالة ديوانه ام من

فرياد سپهر کاهنم من

 

آه دوست من, اي راز دلها

آه يار من, فرشتة هوا

اسم تو از مدار اين بيان

دور است و دور در زمان

 

آه، پوشيدة دل به جامه ام من

كنيز درد و آه و ناله ام من

 

 

 

 

 

 

 

 

کدخدا-عشق-کدبانو                                                                                                     39

 

شکار

 

اين منم آذرخشْْ بر روي كوه

آن تويی جهازِ پُر گُل و بو

 

گرگ خونخوارم تو زنگوله به پا

در راه شكارم ای آسوده پناه!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

40                                                                                                     کدخدا-عشق-کدبانو

 

به يارم

 

گر بدی ای در جهان ديدی, نبود

آن که موبدان به آن گفتند سياه

 

راه من گر چه چو راه تو نبود

ليک سيه چشمانت زان پرده گشود

 

 

 

 

 

 

 

کدخدا-عشق-کدبانو                                                                                                     41

 

نَنَم- بابام

 

ننم كشور ما بود

بابام راه خدا بود

ننم آب و هوا بود

بابام آتش و باد بود

ننم درياي ما بود

بابام  ابر هوا بود

 

ننم برگ سفيدي

بابام  قلم سياهي

 

ننم راز تصوف

بابام سر به هوا بود

 

 

 

 

 

 

 

42                                                                                                     کدخدا-عشق-کدبانو

 

دور

 

سفت تر و سخت تر بغلم کن

با دستهای گرد و چاقت

نگرم دار محکم

تا قلبت

خون و گرما دارد

هنوز

 

تا چندی ديگر دوباره جدا خواهيم شد

مثل برگ درختها از درخت

از يکديگر گم خواهيم شد

 

مانند حباب بر روی آب

مانند نور از سياهی

مانند آسمان از زمين

 

 

 

 

 

کدخدا-عشق-کدبانو                                                                                                     43

 

شهادت  بده

 

چرا هنوز هم خاک پايش نيستی

بدون او در اين بلاد کيستی؟

 

از ديوانگی ات کاری نکردی

در چشمانش جز چوب خشکی نيستی

 

نبودی شيئی حتی در نگاهش

ای که بسا همان بودی ولی نيستی

 

ادب زياده ات چو بازت داشت

دگر طبيعت سرکشت نيستی

 

شاعر! چه نشينی آنان را به پند؟

جز پرهيزکاری ندانند و نيستند!

 

 

 

 

 

44                                                                                                     کدخدا-عشق-کدبانو

 

از زمين تا هوا

 

به دنيا آمدی جانم فدايت

چون حالا آمدی کردم صدايت

که ما هم رفتنی هستيم دوباره

بيا بشناس اين رَه, آواره

 

چو پای اولت در نردبان شد

قدمها کم کمک سر به فلک شد

زمين و فردوس و اين خاک و گُل بود

که می گفتند اين شهر فرنگ بود

در اين دير بس صداقت و خوشی بود

نه از مرگ و نه از بيم هم خبر بود

 

چو پايت قدمِ دوم گذارد

به ماه و مرگ و قربانی شتابد

از آن ديرِ حسين و عيسوی ياد

که آمد جبرئيل محمد به فرياد

 

از اين پس نردبانی يا طنابی

شود يارت به آن کوهِ خدايی

و در خورشيد و اين پيمان مينْوی

کني دنبال ناهيد بس در آن سوی

 

دگر پس هر که داند خود گذارد

قدم بر روی آن دريا, که داند؟

چو آوازت حلول آن فضا شد

خدايی و هوايی و فنا شد ...

 

 

 

 

 

46                                                                                                     کدخدا-عشق-کدبانو

 

ياقوت

 

امروز بيامد ياقوت و آب

به اين فرزندِ رونقْ سراب

 

در پي آن رازها ديده ام

سرِ ديوانها خسبيده ام

 

گرفتم بدستم آن جهان

ببستم رشته در اين جهان

 

زدم بر كنار هر چه داشتم

جز درخشان طلايي نداشتم

 

شد از عشق آنها اين داستان

ز بوستان و چيستان و نيستان

 

 

 

 

 

 

 

کدخدا-عشق-کدبانو                                                                                                    7 4

 

 

 
 


فر

از صداي تو ز آسمان بر زمين

بر  نداي   تو   رهِ   جانم  امين

حركت دستم ز تو قدرت  شد

قدرت عشقم  ز تو  بركت شد

سيا هيها    بر    من    درخشانند

درخشانها    با    من   همكارند

فرِ   جانم    فرشتة   عشق    دل

بمن آمد بمن آمد بمن آمد…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

آثار ديگر همين مؤلف

 

شناخت شاهنامه (چگونه شاهنامه بخوانيم) 1383

 

Religion-poesi-revolution (2003, in Danish)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

THE MASTER OF THE HOUSE

 

LOVE

 

THE MISTRESS OF THE HOUSE

 

(Poetry)

 

 

 

 

 

 

 

 

By: Arash Sharifzadeh Abdi

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Cover: Cell division, by author

Published & printed by: author

First edition: 2003 Copenhagen-Denmark

 

 

بازگشت به صفحه پيش